וַיִּקַּ֨ח שְׁמוּאֵ֜ל אֶ֣בֶן אַחַ֗ת וַיָּ֤שֶׂם בֵּֽין־הַמִּצְפָּה֙ וּבֵ֣ין הַשֵּׁ֔ן וַיִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמָ֖הּ אֶ֣בֶן הָעָ֑זֶר וַיֹּאמַ֕ר עַד־הֵ֖נָּה עֲזָרָ֥נוּ יְהוָֽה׃
און שמואל האָט גענומען אַ שטײן, און האָט אים אױפֿגעשטעלט צװישן מִצפָּה און צװישן שֵן, און האָט גערופֿן זײַן נאָמען אֶבֿן-עֶזֶר, װאָרום ער האָט געזאָגט: ביז דאַנען האָט אונדז גאָט געהאָלפֿן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.